It giet oan!

1 maart 2020 - Veenendaal, Nederland

BE8AC1F8-D038-4726-8187-2F959E54FCC7

Vandaag begint onze reis echt! Hier staan we voor de deur van ons appartement in Zeist, klaar om weg te gaan. 

CC82165D-D676-43D2-9A96-16CF7B87A9A0
Maar eerst bezoeken we onze Sionskerk, waar we in een hartverwarmende dienst de pelgrimszegen meekrijgen en door de gemeente worden uitgezwaaid. Dank aan iedereen die hieraan heeft meegewerkt! We dragen dit met ons mee.65C83984-F0F3-43AD-A539-1B9CA307E7D9Na het verlaten van de kerk en het afscheid nemen van onze dochters en schoonzoon begint de tocht echt. De Garmin staat op 0 km, en we hebben een stevige westenwind in onze rug. Die draagt ons het eerste stuk met topsnelheid.

De eerste kilometers

We willen deze zondag nog in Amerongen aankomen. Zie later voor waarom we dit willen. Uit de kerk lopen we daarom via de kortste route naar Doorn. Dat is één lange weg van 10 km lengte, die door de bossen van de Stichtse Lustwarande loopt en de Oude Arnhemseweg heet (maar tussendoor nog vier keer van naam verandert). Inmiddels is er veel bebouwing langs ontstaan, zonder het groene karakter aan te tasten.

We steken, nog in Zeist, de Slotlaan over. We weerstaan de verleiding om linksaf naar huis af te slaan of rechtsaf langs het Slot te lopen, waar bijna 35 jaar geleden ons huwelijk voltrokken is.

Onderweg staat de familie van Zanten ons nog toe te zwaaien. Leuk, dank! Vlak daarna passeert Nico ons op zijn fiets met koffer achterop. Hij is gelukkig weer hersteld en kan zijn werkzaamheden weer voortzetten. Goed om zo nog een paar bekende gezichten te zien.

Het laatste stuk Zeist is één lang lint van ruim een kilometer huisvesting voor ouderen in alle soorten en maten. In één van die huizen, Bovenwegen, heeft Christine indertijd haar opleiding genoten.

37623DC0-40A5-41CA-A30D-3875B3A14641

Dan gaan we na 4 km echt Zeist uit.

De eerste wegomlegging.

F8CDD2E8-091A-4261-BF49-AC2229C4882F
 

Dan komt de eerste tegenslag. Vlak voor de spoorwegovergang komen we dit bord tegen. Men werkt aan het spoor tussen Driebergen en Arnhem. De ProRail medewerker is onverbiddelijk, zelfs voor pelgrims naar Rome, en we mogen er niet langs. We moeten dus onze route verleggen. Uiteindelijk kost ons dat 3 km extra, vandaag. 
 

BD5118EA-E03E-4D57-8CDD-7E146EFF441B
We zijn dus niet welkom in Driebergen en dus schud Jelle hier symbolisch het stof van zijn schoenen. We gaan eerst iets terug en snijden dan af over landgoed Bornia. Pas vlak bij Station Driebergen staan er op het landgoed verboden toegangspoorten, maar we gaan niet meer omlopen en omdat er geen woeste honden op ons worden afgestuurd bereiken we veilig station Driebergen.

DC3CD604-D7BA-4E16-802B-8BB9BA67E55D
Mag de weg dan langer zijn geweest, het was droog en deze voorjaarsboden brachten ons weer een glimlach. Op het markante landgoed De Horst vonden we zelfs en gezellig zitje waar we onze lunch gebruikten.

Herinneringen aan Doorn.

De weg voert ons naar Doorn. Eerst langs het Reviuslyceum, waar Jelle zijn middelbare schooltijd heeft doorgebracht. De lessen latijn van Toon van Wolferen en later van de heer Halsema hebben zeker bijgedragen aan zijn belangstelling voor Rome. Minder leuk was dat de klas van Jelle de jaarlijkse schoolexcursie naar Rome moest missen. Het jaar daarvoor hadden een paar leerlingen geprobeerd om over een muur van het Vaticaan te klimmen. Zij moesten de nacht in een politiecel doorbrengen. De schoolleiding besloot daarop het volgende jaar deze excursie over te slaan. Ons restte slechts een middaguitstapje 😢naar de Nehalennia tentoonstelling in Nijmegen. Maar ik zal naar Rome, al is het te voet! 🥵

AE0B8E90-6F15-4C32-A496-1062287EE4B8

In het centrum van Doorn komen we langs dit standbeeld van de schrijver Simon Vestdijk, die in Doorn gewoond heeft en daarom zeer populair was bij de leraren Nederlands op het Revius Lyceum.

De tweede wegverlegging.

Na Doorn vervolgen we ons pad over de oude Postweg naar Leersum. Het heeft in Februari flink geregend, en op zeker moment lijkt het pad eerder op een biologische varkenshouderij. Daarom slaan we links af en vervolgen onze weg over het fietspad van de Rijksstraatweg. Daar worden we beloond met zicht op een groep van zeven reeën, waarvan hier twee op de gevoelige plaat.

39E575DC-C4A7-4694-8A62-0361CA95E172

We komen nu in Leersum. Hier begint ons eerste klimmetje van wel 5 m over de flank van de Donderberg, terwijl wij toch echt vlaklopers zijn!
 

E0D69A82-E80F-4692-800F-C6FD91CDA378
 

28140865-A279-4CCD-9346-073B6CB69F832904DB18-15BC-4FE1-97E5-3A7B300994C9

We komen over een rotonde met schaapskudde, gemaakt van grote keien. Direct daarna ligt de oude dorpsherberg van Leersum, waar al sinds 1561 spirituele dranken worden geserveerd. De naam King William verwijst naar stadhouder-koning Willem III, die hier ooit heeft overnacht. Direct ernaast ligt het schattige oude kerkje van Leersum.

Via de schaapskooi van Leersum en de resten van kasteel Zuylestein bereiken we Amerongen, het einddoel van onze eerste dag. Waarom Amerongen? Ten eerste hebben wij elkaar in dit mooie dorp leren kennen en begon daar onze gezamenlijke levensreis. Verder zijn Jelle’s ouders hier begraven. En tenslotte eindigde hier op 28 november 1918 het laatste keizerrijk, toen keizer Wilhelm II op het kasteel van Amerongen zijn abdicatie ondertekende.

In Amerongen werden we verwelkomd door een zingende roodborst. Wat een verschil met Driebergen!

F085C6AC-7341-462D-90A0-263E08694808
Amerongen is een schitterend dorp. Hier Hotel de Rode Leeuw.

CDDA4A20-8BD6-4193-999E-F35778CB1A92

Hier een blik op het kasteel.

78940761-29D9-4B71-B4AE-7B5326752AEE
En uiteraard de Andrieskerk, een kerk met allure die in een grote stad niet zou misstaan.

Afronding van de dag

We lopen nog even naar het kerkhof, waar onze zoon ons af zal halen voor de overnachting in Veenendaal. Maar eerst ontmoeten we onze oude vriend Stoffel, die we beiden al even lang kennen als we elkaar kennen. Bijzonder om hem hier weer zo tegen te komen, en hem te doen verbazen met waarnaar we onderweg zijn.

2C66483B-C00B-4AE4-825A-3C90DD127E46

Ondanks goede maatregelen toch nog een blaar op de voet van Christine. Maar een heerlijk gourmet bij onze kinderen en kleinkinderen vergoedt veel!

Tot morgen!

Foto’s

13 Reacties

  1. Johan:
    2 maart 2020
    Succes voor dag 2
  2. Henk van Amerongen:
    2 maart 2020
    Leuk om te lezen. Zet em op.
  3. Joke:
    2 maart 2020
    veel plezier en succes vandaag.
  4. Jan:
    2 maart 2020
    veel wandelplezier vandaag en sterkte met de blaar
  5. Mieke en Pietie:
    2 maart 2020
    De kop is er af! En met de zegen onderweg laten jullie alles van het dagelijkse gewone leven achter. De wereld wordt nu door jullie met andere ogen bezien. Mooi om te volgen! Heb het weer goed vandaag!
  6. Cor en Marijke:
    2 maart 2020
    Een goede start ( buiten de blaar van Christine om ) . Als we weten hoe laat jullie Dinsdag ongeveer bij de Eusebius zijn dan kunnen wij jullie verder uitzwaaien en misschien versterken met koffie / thee o.i.d. Loopgroetjes van Cor en Marijke.
  7. Anna:
    2 maart 2020
    Wat leuk om jullie op deze manier te kunnen volgen........maandag weer moedig voorwaarts!
  8. Gerard van Beek:
    2 maart 2020
    Jammer van de wegomleggingen en de opgelopen blaar. Veel sterkte voor de komende dagen.
  9. Karina de Winter:
    2 maart 2020
    Hoi Christine en Jelle! Heel veel succes en plezier met deze tocht super bijzonder! Groetjes Karina (van BG)
  10. Theunis en Joke:
    2 maart 2020
    Heel veel loop plezier.We hopen dat de rest van de reis ook zo goed verloopt,maar dan zonder blaren!
  11. Brigitte:
    2 maart 2020
    Heel veel succes! Hopelijk hebben jullie de komende dagen beter weer
  12. Jan M.:
    2 maart 2020
    Wat een prachtig verhaal, nu al op de eerste dag. En dat naast het lopen!
    Ik zie al weer uit naar het vervolg. Heel veel sterkte en plezier met deze lange-afstands-wandeling!
  13. Thijs de Beus:
    4 maart 2020
    Succes Christine en Jelle! Leuk om de verhalen te lezen en de foto's te zien.