Mainzelmänchen

Donderdag 23 april 2026

Gau Algesheim - Mainz

Gelopen 25.0 km, totaal gelopen 37.8 km

Hieronder zie je onze wekker. De vrouwtjes waarvoor hij zich zo uitlooft zitten vlakbij achter tralies. Ook de tijgers gaan niet in op zijn ochtendroep, maar wij wel. De dame die ons bediende bij het ontbijt sprak alleen Italiaans, en toen Jelle haar in haar moedertaal antwoordde zag je haar opfleuren. Dat laatste nog meer toen we vertelden dat we uit Nederland kwamen, want daar had ze in haar jongere jaren het vak van florist geleerd.

Hier nog een blik op de trotse toren die bij het de Gaststätte staat, even trots als zijn naamgever Bismarck.

Wij dalen 100 meter af over dit mooie paadje. Op een rotonde slaan we linksaf. Drie jaar geleden sloegen we hier rechtsaf, langs de rivier de Selz op weg naar Rome. Al snel zijn we nu in Ingelheim.

Multatuli, de bekende schrijver van de Max Havelaar, ging hier dood in 1887. Hij werd een stuk oostelijker, in Gotha, als eerste Nederlander sinds de oudheid verast. Ook Lodewijk de Vrome, de zoon van Karel de Grote verwisselde hier het tijdelijke met het eeuwige, maar ook hij rust elders, westelijker in Metz.

Hier staat Jelle naast een standbeeld van Sebastian Münster, schrijver van de Cosmographia, na de Bijbel het meest gelezen boek van de 16e en 17e eeuw. Dat doet Jelle hem niet na (kan ook niet want Jelle stamt uit de 20e eeuw).

Hier zijn we aangekomen in het oudste deel van Ingelheim, bij de voormalige keizerlijke Palts, een van de vele verblijven die Karel de Grote liet bouwen. Er staat nu een grappig beeld, en hieronder zie je nog een bron met paasviering.

Dit is een reconstructie van hoe de Keizerpalts er ooit uit heeft gezien, geprojecteerd op een luchtfoto van het huidige Ingelheim.

Een eind buiten de stad kwamen we dit bijzondere historische monument tegen. Het zijn resten van een kilometers lange ondergrondse watergang. Karel de Grote liet het aanleggen om de Palts van water te voorzien. Men had het kunstje van de oude Romeinen dus nog niet verleerd.

Jelle zag in de verte een vogel op een boomtop landen, en dacht dat het een roofvogel was. Met telelens vergroot bleek het echter een zeer vreedzame vogel te zijn….

Bij een tunnel onder de A80 door was het pad afgesloten met een hek en dit bord. Gelukkig kon het hek wel open.

Wij lunchten op een bankje bij deze gedenksteen. De jagers gedenken hier hun doden. Nu is de vraag: wie zijn die doden? We kunnen ons niet voorstellen dat ze dat doen voor het wild dat ze afgeknald hebben. Hebben ze soms hun collega’s geraakt? Wij moesten meteen denken aan het lied van Reinhard May over de Diplomatenjagd, waarbij de slecht ziende oeroude stamvader op een brancard naar het jachtveld gedragen wordt en met een prachtschot de minister van buitenlandse zaken raakt.

Hier zijn we bij kasteel Waldthausen, een patserig conferentiecentrum (prijzen tot € 500 per persoon per dag) in een al even patserig neogotisch kasteel. De wandelroute liep eerst langs het kasteel, maar is nu geheel afgesloten met … lelijke bouwhekken. Zoveel geld, en dan te krenterig om een redelijk hek te plaatsen, en zo elitair dat wandelaars nu honderden meters moeten omlopen. Bah, en nog een bah.

Deze Lennebergtoren ziet er heel wat vriendelijker uit.

Deze pelgrimszegen bij een 14 Noodhelperskapel wensen we iedereen toe. Hij staat op een Jacobsroute, die wij vandaag grotendeels volgen, zij het dat wij niet op weg zijn naar Santiago maar precies in de tegengestelde richting. Ja, Romegangers kunnen soms dwars zijn.

Eindelijk zijn we dan in Mainz, na een lange dag met strakblauwe lucht en temperatuur tot 22 graden. Dit is het plein bij de Dom.

Hier is de Dom van Mainz, een imposant gebouw. Het gebouw is tussen 1872 en 1877 nog gerestaureerd door de beroemde Nederlandse architect Pierre Cuypers, de bouwmeester van het Rijksmuseum en Centraal Station in Amsterdam, kasteel de Haar en nog vele andere.

Deze gekleurde ruiten bevatten afbeeldingen van de aartsbisschoppen van Mainz vanaf het jaar 975.

Hier een blik op het interieur van de kerk.

Ons hotel ligt vlak bij de resten van het voormalige Romeinse theater uit de 4e eeuw, hier te zien achter de resten van een 17e eeuws fort. Dit archeologische monument ligt nu pal achter een station, op de foto zie je rechts nog een trein binnenrijden.

Mainz heeft leuke voetgangerslichten, met de Mainzelmänchen. U kent deze kereltjes vast wel van de reclameblokken op de Duitse tv zender ZDF. Laat hun hoofdkwartier nu (niet) toevallig in Mainz staan….