Pauze

18 maart 2020 - Zeist, Nederland

Woensdag 18 maart

Boppard-Zeist per trein

Gepland: 0 km

Gelopen: 5 km

Nog te lopen: 1565 km

(On)verwacht einde?

Toen we gisteren in het hotel aankwamen, was de receptionist vol verbazing dat we kwamen, ondanks het feit dat we de dag ervoor al geboekt hadden. Hij vertelde ons dat alle hotels dicht moesten vanwege het virus, maar hij begreep ook dat hij ons niet kon laten staan. We kregen zo wel een kamer, maar we begrepen meteen dat dit het voorlopige einde van onze voetreis betekende.

Hoe het precies zit is niet helemaal duidelijk, maar de Duitse bondskanselier had maandag afgekondigd dat alle toeristische reizen in binnen- en buitenland nagelaten moeten worden, en dat alleen noodzakelijke reizen toegestaan zijn. Ook de Nederlandse regering roept op om af te zien van niet noodzakelijke buitenlandse reizen. Zoals een van de lezers suggereerde, zou je, zeker in deze tijden van rondwarende pestilentie, misschien juist niet moeten afzien van een pelgrimstocht, maar we besloten ons toch maar aan de adviezen van de bevoegde autoriteiten te houden, dus besloten we direct, zonder hoofdelijke stemming en unaniem dat we vandaag naar huis terug zouden keren.

We hadden het misschien nog één of twee dagen langer kunnen rekken door botweg ons volgende hotel via booking.com te boeken (hun software is duidelijk niet aangepast voor dit soort situaties), maar vroeg of laat loop je het risico dat je ter plekke alsnog geweigerd wordt, of dat het hotel wegens arbeidsduurverkorting of gebrek aan klandizie toch nog dicht blijkt te zijn. En het is tegen de uitdrukkelijke adviezen van de overheid. Bovendien moeten alle restaurants om 18:00 uur dicht zijn, en we kunnen ons daar natuurlijk goed op aanpassen, maar voor hoe lang nog blijven ze open? En een aantal dagen op maaltijdsalades van de supermarkt leven gaat ook wel even, maar is voor de langere termijn geen goede keuze.

Gastvrijheid

In ons hotel kregen we nog wel avondeten aangeboden. Ze laten hun klanten niet zomaar onverzorgd. Dat is nu gastvrijheid! We genoten om 17:00 uur (een uur voor de avondsperre dus) van een heerlijk viergangen diner, met een verrukkelijk glas van de lokale witte wijn uit Boppard er bij (ons eerste overigens deze reis). Onder het eten hadden we uitzicht over de Rijnboulevard, met steeds weer schepen die langs voeren, treinen die aan de overkant voorbijkwamen, en de veerpont die heen en weer voer. Op de achtergrond klonk zachtjes een bandje met maar één melodie, de romantische muziek van “schau mich bitte so nicht an....” ofwel “la vie en rose” van Edith Piaf. Dit alles droeg bij aan een sfeer van grote tevredenheid en dankbaarheid.

1F95D2A2-A213-4FCA-85DD-3C7781B4EE68

Uitzicht vanuit het restaurant 

Terugreis

En zo zijn we dan om kwart over tien met de trein uit Boppard vertrokken. Na een overstap te Keulen, op een erg rustig hoofdstation, reden we verder naar Arnhem. Ook daar rust. In Driebergen was de bus net weg. Om ook onze loopdrang te bevredigen, hebben we de 4 km naar huis lekker gelopen.

F48CBBDF-5AF0-4BF5-9E8E-5C4070022A7B48C40C84-7600-427F-B16C-68E7B8557B4025ED5586-93A9-44A9-8140-D4DD4CD32DF6

Hoe staan we in dit alles?

We hebben geen enkel probleem met deze keuze, we zijn gewend geraakt om met de dag te leven, en het leven te nemen zoals het is. We hebben al veel geleerd en ervaren gedurende de 17 dagen van onze reis.

Onze voeten, ingewanden en verdere stofwisseling zijn helemaal ingesteld geraakt op de dagelijkse wandelingen. We voelen ons top-fit.

We hebben leren leven met regen en zonneschijn, luwte en harde wind, kou en heerlijk voorjaarsweer. Ook het omgaan met onverwachte hindernissen zoals wegomleggingen of hoogwater went.

Niet verder te plannen dan één dag, en de normale dagelijkse dingen van thuis en werk helemaal los te laten werkt zeer ontspannend en bevrijdend. Het samen met elkaar optrekken en delen van alles versterkt onze band.

We zijn dankbaar voor alles wat we tot nu toe hebben beleefd, en voelen geen spoor van teleurstelling dat we nu voorlopig moeten pauzeren. Het leven is nu eenmaal niet maakbaar, ondanks onze goede voorbereidingen waarvoor we nog steeds blij zijn dat we ze zo gemaakt hebben. Dat zal ons bij het vervolg zeker weer van pas komen.

We zijn ook bijzonder dankbaar voor alle lieve, leuke, informatieve en bemoedigende reacties op ons weblog, zowel direct als soms meer persoonlijk via de e-mail. Dat heeft ons veel kracht gegeven. We zijn dankbaar dat we elke dag een lichtpuntje hebben kunnen brengen voor onze volgers in deze zo vreemde en ongekende tijden.

Hoe nu verder?

We willen onze reis graag afmaken. Hoe is duidelijk, wanneer echter nog niet. Het liefste doen we dat zo snel mogelijk. Maar op dit moment is het nog niet te zeggen hoe dat er concreet uit gaat zien. Voor het vervolg hebben we nog 24 dagen nodig voor Duitsland, een week voor Oostenrijk en 45 dagen voor Italië. Misschien kunnen we aan het eind van de zomer het Duitse stuk afmaken, misschien lukt dat volgend jaar.

Het hangt af van veel factoren: wanneer zijn de ergste problemen dit jaar voorbij? Welke rol zal het virus volgend jaar spelen? Hoe zit het met de coördinatie met collega’s voor wat betreft vrije dagen? Welke andere werk-gerelateerde factoren spelen een rol om langere tijd vrij te kunnen nemen?

Ons verder volgen

We zullen ook hier wel weer zien waar maar vooral ook wanneer de weg ons zal leiden. We houden onze trouwe volgers graag op de hoogte van het vervolg. Wie zich heeft aangemeld voor ons weblog zal automatisch bericht krijgen wanneer we weer van start gaan. Wie ons weblog volgt maar niet aangemeld is, kan dat nu alsnog doen om te zijner tijd bericht te krijgen dat we weer gestart zijn. Wij zien geen e-mail adressen van de volgers, alleen de naam die je zelf opgeeft, dus privacy is goed gewaarborgd.

Hartelijke groet, en hopelijk weer tot horens over niet al te lange tijd!

De vlaklopers Jelle en Christine

Foto’s

44 Reacties

  1. Willem Burggraaf:
    18 maart 2020
    Tsja, het net sloot zich meer en meer om jullie heen dat je je bijna ongewenst voelde. Een bericht als: Toeristen zijn niet welkom in Duitsland geeft je te denken. Het zijn bijzondere dagen met bijzondere situaties. Het is niet anders! Wij hadden al niet teveel te doen en dan gaan wij jullie verslag ook nog missen. Tot ziens!
  2. Ineke:
    18 maart 2020
    Welkom thuis weer op de Slotlaan. Zoals jullie schrijven, niet geheel onverwacht, maar zeker niet gepland. Mooi en bijzonder dat jullie zo positief zijn en vooral naar jullie mooie ervaringen en belevenissen kijken. Heel knap. Ik zal jullie verhalen missen en kijk met jullie uit naar het moment van hervatten. Tot gauw.
  3. Annemarie:
    18 maart 2020
    Wat ontzettend jammer dat jullie niet verder konden vanwege het virus. Maar knap wat jullie gedaan hebben. En hopelijk kunnen jullie het nog een keer afmaken. Heb wel genoten van jullie reis verhaal.
  4. Lex:
    18 maart 2020
    Jammer dat het zo moet lopen maar er is weinig keus. Gelukkig konden jullie nog terug naar huis dus dat is ook weer een pluspuntje. Tot ziens!!
  5. Wilem van Maren:
    18 maart 2020
    We konden het al verwachten, maar toch, wat een teleurstelling. Vooral voor jullie, maar ook voor de trouwe lezers van jullie reisverslagen. Ik hoop dat jullie later de gelegenheid krijgen om de tocht af te maken.
  6. Rick en Ria Visser:
    18 maart 2020
    Welkom thuis zou ik zeggen! Fijn dat jullie een goede terugreis hebben gehad. Ook wij zullen jullie reisverhalen missen, zeker in deze tijd, dat we er minder op uit kunnen gaan. Graag horen we het vervolg!
  7. Truus:
    18 maart 2020
    Elke dag een verrassing met prachtige foto,s en een mooi gestelde beschrijving erbij. Nu is het einde, misschien toch niet geheel plotseling gekomen want jullie zagen het ook aankomen. Toch heel jammer!
    Heel hartelijk dank dat ik deze 17 dagen van jullie blogs mocht genieten. Wens jullie een goede tijd in het mooie Zeist.
  8. Martha:
    18 maart 2020
    Fijn dat jullie deze weken alvast erop hebben zitten.
    Dat word je niet meer afgepakt.
    Wij mochten meegenieten.Hoop dat jullie rustig aan kunnen wennen aan de nieuwe situatie. Die benen zullen nog graag willen stappen.
    Maar vandaag lekker in je eigen bedje is misschien ook wel weer lekker.
    Sterkte en hopelijk een vervolg van deze pelgrimstocht .
  9. Jan en Adri Bos.:
    18 maart 2020
    Wat jammer voor jullie. Wij hebben van jullie reis genoten.
  10. Jans en Hennie Enting:
    18 maart 2020
    Jammer dat het zo moet gaan vanwege de omstandigheden rond het coronavirus. Een wijs besluit lijkt mij voor nu. Hopelijk kan er t.z.t een vervolg komen. Bedankt dat we mochten meelezen. Heb het goed !
    Groet, Jans en Hennie
  11. Joop en Wil Feil:
    18 maart 2020
    Heel jammer voor jullie dat het zo moest eindigen maar het is overmacht.
    Toch zijn we ook wel blij te weten dat jullie weer thuis zijn. Meerdere keren zeiden we al: hoelang
    kunnen ze het nog volhouden in deze corona omgeving. Vast komt er nog een vervolg!!
    Desondanks Grote Waardering.
  12. Bea:
    18 maart 2020
    Jammer maar helaas, het is niet anders. Heb tot nu toe genoten van jullie verslagen, sterkte, en ik kijk er weer naar uit als jullie weer van start gaan.
  13. Marianne Hoogendoorn:
    18 maart 2020
    Wat jammer zeg! Maar van uitstel komt zeker geen afstel. We zullen dus nog even moeten wachten op jullie verdere reisavonturen. Fijn dat jullie weer veilig en gezond thuis zijn. Als je niet weet of je de volgende dag toegelaten wordt in de herberg, komt dat je wandelplezier niet ten goede, zeker niet in deze onzekere tijden. Wen weer rustig aan het "ongewone", gewone leven thuis. Groeten uit Deil!
  14. Ada Dijkshoorn:
    18 maart 2020
    Ga jullie updates missen. Het was fijn en leerzaam om jullie te volgen.
    'De laatste foto met uitzicht op het kruis symbolisch: altijd ziende op Hem'.
  15. Katrien Steenbrugge:
    18 maart 2020
    Jammer dat je het hebt moeten onderbreken, maar ik hoop dat je toch de rest kan lopen zoals gepland, eens het virus onder controle is.
  16. Roel K.:
    18 maart 2020
    Verstandig besluit. Hindernissen zoals spoorwegovergangen, hoog water en kou daar kun je wat tegen doen maar virussen zijn ons soms tijdelijk de baas. Maar ik vroeg mij af of jullie nu weer aan het werk gaan.
    Voor Christine is er volop werk. Maar de sterren kunnen wel even wachten. Het waren lezenswaardige verhalen. Misschien kan Jelle een aanvullende cursus marketing van journalistiek doen en dan reisjournaliste Joyce Roodnat opvolgen? Maar in elk geval: bedankt voor de mooie verhalen en welkom in NL!
  17. Cor en Marijke:
    18 maart 2020
    Jammer dat de zorgvuldig voorbereide reis zo abrupt is geëindigd. We hebben elke dag genoten van jullie loop belevenissen . Maar vooral ook van de geschiedkundige en bezienswaardige verhalen. Laat alles bezinken en probeer de draad nu (thuis ) weer op te pakken. Groetjes Cor en Marijke.
  18. Wilma Rommes:
    18 maart 2020
    Jammer dat er een einde aan gekomen is. Maar het was te verwachten. Bedankt voor alle mooie verhalen en welkom thuis.
  19. Theunis en Joke:
    18 maart 2020
    jammer dat het zo moest aflopen maar het is wel verstandig om naar huis te gaan.Christine zal misschien wel direct weer ingezet worden.
  20. Renger de Bruin:
    18 maart 2020
    Ja, heel jammer, maar dit kon niet anders. Wanneer jullie nog een paar dagen waren doorgegaan, was het misschien moeilijk geworden om snel naar huis te gaan. De situatie verandert met de dag. Een week geleden functioneerde hier nog alles min of meer normaal. Ik heb genoten van jullie reisverslagen uit een gebied dat mij heel goed bekend is. Ik kijk uit naar het vervolg van de reis, wanneer dat ook is. Kom lekker bij van de afgelopen weken.
  21. Anita en Roland:
    18 maart 2020
    We sluiten ons aan bij de vorige schrijvers. Hopelijk kunnen jullie weer gauw lopen. Het waren mooie reisverhalen en we verwachten ze vast wel weer.
  22. Marcel van de Krol:
    18 maart 2020
    Ik kan wel zeggen welkom thuis maar je was natuurlijk liever doorgelopen. Helaas moest het zo zijn. Veel succes verder en probeer de draad weer op te pakken.
  23. Corrie Bout.:
    18 maart 2020
    Welkom thuis. Wat jammer dat er op deze manier een eind is gekomen aan jullie reis,maar jullie zijn gezond en dat is toch een reden om dankbaar voor te zijn.
    bedankt voor alle verhalen.
    Jan en Corrie.
  24. Karin Beemster:
    18 maart 2020
    Bedankt voor jullie mooie reisverhalen.ik hoop dat jullie de kans krijgen om jullie tocht naar Rome af te maken in de toekomst. Ik ga jullie verhaal ook missen. Het was een welkome afleiding in donkere dagen.
    Hartelijke groet
  25. Anita Beenen:
    18 maart 2020
    Jammer dat jullie moeten stoppen, maar bijzonder hoe jullie daarop reageren. Het waren mooie verhalen. Ik zie uit naar het vervolg.
    Hartelijke groet,
  26. Miranda Ducaat:
    19 maart 2020
    Wat jammer maar jullie mogen trots z'n op de kilometers die jullie al gelopen hebben en je kunt altijd de reis nog keer afmaken.
    Genoten van jullie reis verhalen.
  27. Gerard en Ina van Doorn:
    19 maart 2020
    Jammer dat jullie het moesten afbreken maar wel te verwachten in deze tijd. Wat heb ik genoten van jullie verhalen jullie schrijven zo leuk dat je het als het ware zelf beleefden , dank daar voor. Ondanks alles welkom thuis.
  28. Henk van Amerongen:
    19 maart 2020
    De leuke en boeiende verhalen zullen wij missen. Maar goed dat jullie voor nu weer veilig thuis zijn. Wat in het vat zit ………..
  29. Bart & Hanneke:
    19 maart 2020
    Hartelijk dank voor jullie mooie verslagen. We hopen dat jullie spoedig de pelgrimstocht mogen hervatten. Jullie waren zo goed bezig. Nu maar even thuis wat uitlopen zeker? Want lichaam en geest zullen wel behoefte hebben aan het opgedane ritme.
  30. Nel Wijker:
    19 maart 2020
    Beste Christine en Jelle, de afgelopen dagen toch wel gedacht hoelang kunnen julie doorgaan!!! Gelukkig konden julie nog terug reizen en dan is het weer fijn om thuis te zijn. ik heb genoten van de reisverhalen en in betere tijden jullie reis verder oppakken.
  31. Arie Moolenaar:
    19 maart 2020
    Wat bijzonder, dat jullie weer terug zijn in Nederland, op jullie vertrouwde adres. Niet meer wandelen op paden langs de Rijn op weg naar Rome. Nu thuis wandelen en graag geef ik je het lied door:
    "Gods kinderen op aarde zij wandelen in het licht, omdat zij gerechtvaardigd zijn voor zijn aangezicht". Lied 759. Van harte een goede tijd toegewenst wandelend in Gods licht van liefde en genade. Hartelijke groet, Arie Moolenaar
  32. AM van den Berg:
    19 maart 2020
    Beste Christine en Jelle,
    Dank voor jullie mooie verslagen.
    Jullie laatste woorden waarin juist al het positieve van de tocht wordt benadrukt vind ik erg inspirerend.
    Ik wens jullie al het goede voor nu en later wellicht de reis weer oppakken.
    Groetjes,
    Anne-Marie (logopedist NC)
  33. Brigitte:
    19 maart 2020
    Wat mooi om te lezen dat jullie er ondanks de situatie zo positief instaan. En wat was het mooi om jullie verhalen te lezen.
  34. Geurt en Edith:
    19 maart 2020
    Jammer, Jammer...maar jullie einmalige Erfahrungen gemaakt en dat is eerste maar het belangrijkste. De 'rest' komt dan nog.
  35. Gerard en Ina Bos:
    19 maart 2020
    Bedankt voor de mooie reisverhalen.
    We hopen dat jullie in de toekomst de tocht kunnen afmaken.
  36. Anneke Frijlink:
    19 maart 2020
    Wat ontzettend jammer voor jullie dat het grote avontuur zo moest eindigen. Ik bewonder de manier waarop jullie met deze teleurstelling omgaan, maar begrijp dat uitstel geen afstel hoeft te betekenen.
    Ik heb genoten van de mooie foto's en de uitgebreide verslagen van de wandeltocht. En voor nu.....in alle (verplichte) rust nagenieten van ervaringen.
  37. Janny:
    19 maart 2020
    Welkom thuis! Het is nu een 'voorgerecht' geweest en dat smaakt naar meer. Eerst maar eens dat virus onder controle krijgen en dan weer plannen maken!
  38. Petri:
    20 maart 2020
    Dank jullie wel voor het delen van jullie mooie verhalen en foto's. Balen dat jullie eerder terug moesten maar hopelijk kunnen jullie nog een keer deze reis afmaken. Welkom thuis.
  39. Douwe:
    20 maart 2020
    Teleurstellend voorlopige einde, maar een heerlijk voornemen om reis later voort te zetten. Hoop doet leven! Welkom thuis.
  40. Sylvia van Schaik:
    20 maart 2020
    Lieve Christine en Jelle,
    Dank je wel voor het delen van jullie reis verhalen, het is jammer dat jullie eerder terug moeten. Het is wel fijn dat jullie nog naar huis kunnen. Het zou heel vervelend zijn als dit niet mogelijk zou zijn.
    Het voornemen om jullie mooie reis later voort te zetten is iets om weer naar uit te kijken.
    Zorg goed voor jullie zelf en welkom thuis😘
  41. Rosanne:
    24 maart 2020
    Jammer dat jullie eerder huiswaarts hebben moeten keren, maar gelukkig gaat het met jullie goed!
  42. Marieke:
    25 maart 2020
    Dat is wel een teleurstelling kan ik me voorstellen, maar mooi hoe jullie het opvatten en bij de dag hebben leren leven. En natuurlijk fijn dat jullie weer veilig thuis zijn! Ik heb genoten van jullie reisverslagen.
  43. Ineke Vleesch Dubois:
    3 april 2020
    Wat een teleurstelling, in het begin heb ik jullie mooie reisverhalen kunnen volgen. De laatste onzekere weken hier dacht ik wel dat jullie terug zouden keren. Vandaag inderdaad gehoord dat jullie weer thuis zijn en Christine dat je ook weer actief bent in BG.
    Ik hoop je weer snel te kunnen spreken!
    Sterkte en “blijf gezond”.
    Liefs Ineke VD
  44. Sylvia:
    20 mei 2020
    Hoi Christine, wat een ervaring en prachtig opgeschreven. Wat is dit allemaal anders gelopen dan jullie hadden gedacht! Ik hoop dat jullie nog lang profijt hebben van deze super sportieve prestatie en dat jullie je top-fit blijven voelen. En wie weet wanneer jullie deze reis kunnen vervolgen. Veel groeten, Sylvia (PS bij BG)